Aangekomen bij de poort van natuurreservaat Faia Brava, laat Ana ons achter. Wij willen namelijk te voet terug naar Castelo Rodrigo over de lange afstandsroute GR22. De tocht gaat over brede paden door het glooiende landschap. Er is geen levende ziel te vinden. Soms zweeft er een roofvogel hoog in de lucht. Door de felle zon is niet te zien wat het is. Het kan een vale gier zijn of die zeldzame Egyptische gier. Of een valk of een arend, die komen hier ook voor.

Dan klinken er bellen. In een open stuk gras staan tientallen schapen. Ze worden gadegeslagen door een hond die loom in de schaduw van een boom ligt. Aan de rand van het grasveld leunt een herder op zijn stok. Hij is erg verbaasd dat we helemaal naar Castelo Rodrigo wandelen en probeert uit te leggen wat de makkelijkste route is. De roodwitte markering van de GR22 zegt hem niets. Hij heeft geen idee wat die paaltjes betekenen en vindt het maar raar. Vrolijk zwaait hij ons uit.

De GR22 is de route van de historische dorpen in het midden van Portugal. De routes gaat door alle 12 de Aldeias Históricas, dorpen die uit de Middeleeuwen stammen en waar dit nog duidelijk zichtbaar is. Het is een route die in een grote ronde loopt van ongeveer 600 kilometer lang en deze is duidelijk aangegeven met de bekende rood-witte markering. Inmiddels is er ook zo’n 300 kilometer aan route bijgekomen in Spanje waardoor de GR22 inmiddels 900 kilometer telt. Elke wandeldag is een afwisseling aan natuur en cultuur. De route voert namelijk niet alleen door de officiële historische dorpen, maar ook door talloze kleine dorpjes die net zo sfeervol zijn.

Of je nu gaat voor de stranden, de sfeervolle steden of de indrukwekkende natuurgebieden: een vakantie naar Portugal is altijd genieten.
Op de website van Prijsvrij vind je de leukste aanbiedingen voor jouw vakantie.
Zin om naar Portugal te gaan? Kijk dan zeker even naar de mogelijkheden.

Vind hier je vakantie naar Portugal.

Een rondwandeling door Douro International Natural Park, op de grens met Spanje, mag je niet overslaan als je in deze regio bent. Het brede pad gaat gestaag omhoog door de hellingen boven de steile oevers van de rivier de Douro. Langs het pad staan een paar sinaasappelbomen en een klein schuurtje. Er liggen wat houten planken over een wild stromend riviertje. Voorzichtig schuiven we een voor een over het provisorische bruggetje. Niet dat het diep is, maar een val op de rotsen lijkt niet echt prettig.

Met een zoevend geluid schuift er ineens een schaduw over mij heen. Met half dichtgeknepen ogen ontdek ik twee enorme gieren zwevend in de lucht. Ana: “Ook dit is leefgebied van grote roofvogels zoals de arend en de gier. Ze maken hun nesten in de rotsen. Die gieren komen vast even kijken of er gevaar is, maar ze eten alleen dood vlees dus je hoeft je geen zorgen te maken.’

Wat hier vooral opvalt is de stilte. Op de top van een van de bergen vertelt Ana over de historie van dit gebied. Volgens haar stond hier vroeger een vesting. Ze wijst naar de rotswand en inderdaad: er zijn resten van een muur te zien. “Dit was een strategische positie, zo dicht bij de Spaanse grens. Dat brede pad is een Middeleeuwse weg. In die tijd was dit de enige manier om de bergketen door te komen. Zo konden ze zien wie er in en uit het gebied ging en tol heffen.’

Even later gaat de afdaling over de Middeleeuwse weg en wordt de stilte doorbroken door het gefluit van tientallen kleine vogeltjes. Het is alsof ze ineens verschijnen en ons gezelschap houden naar het eindpunt van vandaag, aan de rivier de Douro.

Het is opvallend… het binnenland van Portugal is bezaaid met goed gemarkeerde wandelpaden. Terwijl we horen dat de gemiddelde Portugees helemaal niet zo’n wandelliefhebber is. Vaak weten ze (net als de herder eerder) totaal niet waar die gekleurde paaltjes voor dienen. Deze wandelpaden starten en eindigen vaak in één van de vele kleine dorpen die bezaaid in het landschap liggen. Meestal lopen ze in een ronde en zijn ze makkelijk in een dag te doen. Vaak komen ze langs een bezienswaardigheid zoals een oud Romeins pad, een klooster of een kasteel. Of zoals die vanuit het dorp Castelo Rodrigo die naar het indrukwekkende Jezus-beeld voert, op de top van een berg. Ondertussen kom je nog langs een Romeinse waterput en bij het beeld op de top staan ook nog twee schattige kapelletjes. En dan heb ik het nog niet eens over de heerlijke paden door de natuur en de weidse uitzichten onderweg.

Natuurbeheerder Ana neemt ons mee verder Faia Brava in. Ze vertelt over dit beschermde gebied. “Faia Brava heeft een enorme natuurlijke waarde want de rotswanden zijn het broedgebied van gieren en arenden. De aankoop van de grond is de beste manier om dit gebied op een effectieve manier op lokaal niveau te beschermen.”

Er grazen wilde paarden om te zorgen dat niet alles overwoekerd wordt. Ana stopt regelmatig en trekt plantjes uit de grond: “Kijk! Dit is wilde asperge. Erg lekker, dus die neem ik mee, want daar kan onze kokkin vanavond wel een voorgerecht van maken.” Er staan talloze olijf- en amandelbomen. Ana breekt de harige huls van een amandel open en geeft de noot om te proeven. Een intense amandelsmaak verspreidt zich in mijn mond. Even verder trekt ze een zwarte bol uit de grond. Deze paddenstoel lijkt te bestaan uit gedraaide, fluwelen bloemblaadjes.

De etappes van het Portugese deel van de GR22. Zoals je kunt zien staat 1 etappe niet gelijk aan 1 wandeldag.

Etappe 1: Sortelha – Castelo Mendo (79 km)

Etappe 2: Castelo Mendo – Almeida (19 km)

Etappe 3: Almeida – Castelo Rodrigo (36 km)

Etappe 4: Castelo Rodrigo – Marialva (36 km)

Etappe 5: Marialva – Trancoso (29 km)

Etappe 6: Trancoso – Linhares da Beira (43 km)

Etappe 7: Linhares da Beira – Piódão (80 km)

Etappe 8: Piódão – Castelo Novo (87 km)

Etappe 9: Castelo Novo – Indanha-a-Velha (45 km)

Etappe 10: Idanha-a-Velha – Monsanto (19 km)

Etappe 11: Monsanto – Sortelha (75 km)

Etappe 12: Sortelha – Belmonte (18 km)

====================================

Deze blog is gesponsord.